یکی از نگرانی هایی که برای اکثر والدین وجود دارد مربوط به لنگش در کودکان است، اما علت لنگیدن ناگهانی کودک چیست؟ آیا راهی برای درمان وجود دارد؟ در برخی شرایط و خصوصا در زمان های ابتدایی راه رفتن این موضوع کاملا طبیعی است، اما اگر قبل از لنگیدن عارضه ی خاصی رخ داده باشد و یا سن کودک بیشتر باشد، لازم است تا توسط پزشک متخصص بررسی شود.
در ادامه و این مطلب از سایت کلینیک ارتوپد اطفال فراز قصد داریم تا به صورت کامل سن راه رفتن در کودکان و علت لنگیدن پای چپ کودک یا راست آن را بررسی کنیم؛ بنابراین توصیه می کنیم حتما تا انتها همراه ما باشید.
سن راه رفتن در کودکان چند سالگی است؟
سن راه رفتن در کودکان ممکن است متفاوت باشد، اما به طور معمول بین 9 ماه تا 18 ماه میباشد. برخی کودکان ممکن است زودتر یا دیرتر از این دوره شروع به راه رفتن کنند.
در صورتی که کودک تا سن 18 ماهگی هنوز شروع به راه رفتن نکرده باشد، بهتر است با پزشک متخصص یا پزشک کودکان مشورت کنید تا اطمینان حاصل کنید که هیچ مشکلی وجود ندارد. همچنین، تغذیه مناسب، تقویت عضلات و ایجاد محیط مناسب برای کودک نیز میتواند در فرآیند راه رفتن کمک کننده باشد.
در نهایت، همیشه بهتر است توجه کافی به رشد کودکان داشته باشید و در صورتی که هرگونه نگرانی وجود داشت، با پزشک فوق تخصص ارتوپدی اطفال مشورت کنید.
مشکلات فرزند شما در کلینیک فراز با جدیدترین روش ها قابل درمان است. این مجموعه با بهترین متخصصان ارتوپدی و اطفال و ارتوپد فنی اولویت با درمان غیر جراحی است.
فرزندان بزرگ می شوند! از شما می پرسند!
راه رفتن کودکان تا چند سالگی کامل میشود
تکامل راه رفتن کودکان به طور کامل در سن حدود 2 تا 3 سالگی اتفاق میافتد. اما لازم به ذکر است که هر کودک ممکن است در سن های مختلفی راه رفتن را کامل کند. برخی از کودکان ممکن است قبل از سن 2 سالگی بتوانند به طور کامل به راه رفتن تسلط پیدا کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است تا سن 3 سالگی یا بیشتر همچنان در فرآیند یادگیری و تقویت راه رفتن باشند.
به طور کلی، کودکان در سنین 2 تا 3 سالگی توانایی کنترل بهتری بر راه رفتن دارند و میتوانند راحتتر و استوارتر بر روی پاهای خود حرکت کنند. همچنین، در این سن معمولاً کودکان توانایی راه رفتن در جهتهای مختلف، تغییر مسیر و حرکت در راستای عقب و جلو را نیز بیشتر پیدا میکنند.
با این حال، مهم است به همراهی و پشتیبانی کودکان در فرآیند راه رفتن تا زمانی که کاملاً استوار و مطمئن در حرکت خود نیستند، ادامه داد. همچنین، در صورت وجود هرگونه نگرانی در مورد روند راه رفتن کودک، بهتر است با پزشک متخصص یا پزشک کودکان مشورت کنید.
تشخیص علت لنگش در کودکان
هنگامی که شما شک دارید که کودک شما دارای لنگش است یا به طور طبیعی راه میرود پزشک ارتوپدی با روشهای زیر میتواند تشخیص دهد که کودک شما دارای مشکل است یا خیر:
شرح حال دقیق توسط شما:
پزشک سؤالات کاملی در مورد شروع لنگش، شدت آن، وجود درد (و محل دقیق آن)، تب، سابقه آسیبدیدگی اخیر، بیماریهای زمینهای کودک، سابقه خانوادگی بیماریهای خاص و داروهای مصرفی خواهد پرسید. زمان شروع لنگش (ناگهانی یا تدریجی)، عوامل تشدیدکننده یا تسکیندهنده درد و تأثیر آن بر فعالیتهای روزمره کودک اهمیت زیادی دارد.
معاینه فیزیکی کامل:
- مشاهده راه رفتن کودک: کلی ترین روش نگاه کردن به نوع راه رفتن است که پزشک نحوه راه رفتن، قدم برداشتن و لنگیدن کودک را به دقت بررسی میکند.
- معاینه اندامها: پاها، مچ پا، زانوها و مفاصل ران کودک از نظر وجود تورم، قرمزی، گرمی، حساسیت به لمس، محدودیت حرکتی، ضعف عضلانی، کوتاهی اندام یا هرگونه تغییر شکل ظاهری معاینه میشوند. پزشک همچنین ممکن است طول پاها را اندازهگیری کند و دامنه حرکتی مفاصل را بررسی نماید.
- معاینه ستون فقرات و شکم: گاهی مشکلات ستون فقرات یا حتی برخی بیماریهای شکمی (مانند آپاندیسیت) میتوانند باعث درد ارجاعی و لنگش شوند.شایان ذکر است اگر صاحب نوزاد هستید پیشنهاد میکنیم برای حفظ سلامت ستون فقرات آن محتوای مراقبت ستون فقرات نوزاد را مطالعه کنید.
آزمایشهای تکمیلی مربوط به استخوان و مفاصل کودک(در صورت نیاز):
- آزمایش خون: در صورتی که پزشک به وجود عفونت (مانند آرتریت سپتیک یا استئومیلیت) یا بیماریهای التهابی (مانند آرتریت روماتیسمی نوجوانان) مشکوک باشد، آزمایشهایی مانند شمارش کامل خون (CBC)، سرعت رسوب گلبولهای قرمز (ESR) و پروتئین واکنشی C (CRP) را درخواست میکند. این شاخصها میتوانند به تشخیص التهاب مفاصل در کودکان یا عفونت در بدن کمک کنند. در ضمن اگر کودکتان مبتلا یا مشکوک به روماتیسم است توصیه میکنیم حتما محتوای روماتیسم در کودکان را مطالعه فرمایید.
- تصویربرداری:
- رادیوگرافی ساده (X-ray): اولین و اغلب رایجترین روش تصویربرداری برای بررسی شکستگیها، دررفتگیها، ناهنجاریهای استخوانی و برخی تومورهای استخوانی است.
- سونوگرافی (Ultrasound): برای بررسی بافتهای نرم، وجود مایع در مفصل (افیوژن)، التهاب تاندونها و برخی مشکلات مفصل ران در نوزادان (مانند DDH) مفید است. این روش بدون اشعه بوده و برای کودکان ایمن است.
- ام آر آی (MRI): تصاویر بسیار دقیقی از استخوانها، مفاصل، غضروفها، رباطها، تاندونها و نخاع ارائه میدهد. MRI برای تشخیص عفونتهای استخوانی، تومورها، آسیبهای بافت نرم و بیماریهایی مانند پرتس بسیار ارزشمند است، اما ممکن است نیاز به آرامبخشی یا بیهوشی در کودکان کمسن داشته باشد.
- سیتیاسکن (CT Scan): در موارد خاصی که نیاز به بررسی دقیقتر ساختارهای استخوانی پیچیده باشد، ممکن است از سیتیاسکن استفاده شود.
- اسکن استخوان (Bone Scan): برای تشخیص عفونتهای پنهان، شکستگیهای استرسی یا گسترش تومورها کاربرد دارد.
پزشک با کنار هم قرار دادن اطلاعات بهدستآمده از شرح حال، معاینه فیزیکی و نتایج آزمایشها، به تشخیص نهایی رسیده و برنامه درمانی مناسب را برای کودک شما تعیین خواهد کرد.
علت لنگش ناگهانی در کودکان یا راه رفتن ضعیف چیست؟
لنگش ناگهانی در کودکان یا راه رفتن ضعیف ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد. برخی از این علل عبارتند از:
آسیب ها و شکستگی های احتمالی
این دسته شایعترین علت لنگش در کودکان، بهخصوص در سنین بالاتر که فعالتر هستند، محسوب میشود.
- آسیبهای جزئی: کشیدگی عضلات یا تاندونها، رگ به رگ شدن مفاصل (بهویژه مچ پا)، کوفتگیها یا وجود جسم خارجی در کف پا (مثل خار یا شیشه).
- شکستگیها: شکستگیهای استخوانی، حتی شکستگیهای موئی (Stress fractures) یا “شکستگی نوپا” (Toddler’s fracture) که یک شکستگی مارپیچی خفیف در استخوان درشتنی کودکان نوپا است، میتواند باعث لنگش شود.
- دررفتگیها: دررفتگی مفاصل، هرچند کمتر شایع است، میتواند منجر به لنگش شدید شود.
ضعف عضلات
ضعف عضلات پا یکی از عوامل اصلی علت لنگیدن ناگهانی کودک بدون درد است. عوامل مختلفی میتوانند باعث ضعف عضلات شوند، از جمله کمفعالیتی، نقص تغذیه، مشکلات نورولوژیک و همچنین مشکلات ساختاری در عضلات و استخوانها.
مشکلات عصبی و عضلانی
- فلج مغزی (Cerebral Palsy): گروهی از اختلالات حرکتی که بر تونوس عضلانی، قدرت و هماهنگی تأثیر میگذارد و میتواند الگوهای راه رفتن غیرطبیعی و لنگش ایجاد کند.
- دیستروفی عضلانی (Muscular Dystrophy): گروهی از بیماریهای ژنتیکی که باعث ضعف پیشرونده عضلات میشوند و میتوانند بر راه رفتن تأثیر بگذارند.
- آتاکسی (Ataxia): عدم هماهنگی حرکات عضلانی که میتواند ناشی از مشکلات مغزی یا عصبی باشد و منجر به راه رفتن نامتعادل و لنگش شود.
- آسیبهای عصبی محیطی: آسیب به اعصابی که عضلات پا را کنترل میکنند.
مشکلات استخوانی
برخی مشکلات آناتومیکی در استخوانها میتوانند به لنگش ناگهانی در کودکان منجر شوند. که ممکن است به دلیل شکستگی، تغییرات ساختاری یا اختلالات در رشد استخوانها باشد.
علت عضلاتی-اسکلتی
برخی از علل لنگش ناگهانی در کودکان مربوط به مشکلات عضلاتی-اسکلتی هستند، مانند اسپاسم عضلانی و استخوانهای فوقانی بزرگ.
بهتر است در صورت مشاهده لنگیدن پای چپ یا راست کودک یا راه رفتن ضعیف در کودکان، به پزشک متخصص مراجعه کنید تا علت آن تشخیص داده شود و درمان مناسب انجام شود.
عفونت استخوان پای لنگ کودک
عفونتها، بهخصوص در کودکان خردسال، میتوانند باعث لنگش همراه با درد، تب و بیقراری شوند.
- سینوویت گذرا (Transient Synovitis): شایعترین علت لنگش حاد در کودکان ۳ تا ۱۰ ساله است. این وضعیت یک التهاب موقتی و خوشخیم مفصل ران است که اغلب پس از یک عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی یا گوارشی رخ میدهد. لنگش معمولاً صبحها بدتر است و طی چند روز تا یک هفته بهبود مییابد.
- آرتریت سپتیک (Septic Arthritis): عفونت باکتریایی در فضای مفصلی (معمولاً مفصل ران یا زانو) که یک اورژانس پزشکی محسوب میشود. علائم شامل درد شدید، تورم، قرمزی، گرمی مفصل، تب بالا، و عدم توانایی در حرکت دادن مفصل یا تحمل وزن روی پای مبتلا است.
- استئومیلیت (Osteomyelitis): عفونت استخوان که میتواند باعث درد موضعی، حساسیت، تورم، تب و لنگش شود.
- دیسکیت (Diskitis): التهاب یا عفونت فضای دیسک بین مهرهای در ستون فقرات که میتواند باعث درد پشت، امتناع از نشستن یا راه رفتن، و لنگش شود.
- سایر عفونتها: عفونتهای ویروسی مانند بیماری دست، پا و دهان گاهی میتوانند باعث درد مفاصل و لنگش شوند.
بیماری التهابی حاد در یکی از پا های کودک
- آرتریت ایدیوپاتیک جوانان (Juvenile Idiopathic Arthritis – JIA): یک بیماری خودایمنی مزمن که باعث التهاب مفاصل میشود. لنگش میتواند یکی از اولین علائم باشد و ممکن است با تورم، گرمی، درد و سفتی مفصل (بهویژه صبحگاهی) همراه باشد.
- بیماریهای روماتولوژیک دیگر: برخی دیگر از بیماریهای روماتولوژیک نیز میتوانند مفاصل را درگیر کرده و منجر به لنگش شوند.
بورسیت
التهاب بورس (کیسههای پر از مایع که به عنوان بالشتک عمل میکنند) نیز یکی از علتهای لنگیدن ناگهانی کودک میباشد که در اطراف مفاصل میتواند باعث درد و لنگیدن شود.
بیماریهای تکاملی و ساختاری:
- دیسپلازی تکاملی مفصل ران (Developmental Dysplasia of the Hip – DDH): در این وضعیت، مفصل ران بهدرستی تشکیل نشده است. اگر در بدو تولد تشخیص داده نشود، میتواند با شروع راه رفتن کودک، منجر به لنگش (اغلب بدون درد در ابتدا)، راه رفتن اردکوار، یا تفاوت در طول پاها شود.
- اختلاف طول پاها (Leg Length Discrepancy): تفاوت قابل توجه در طول پاها میتواند باعث لنگش شود.
- بیماری لگ-کالوه-پرتس (Legg-Calvé-Perthes Disease): این بیماری ناشی از اختلال در خونرسانی به سر استخوان ران است که منجر به نکروز (مرگ بافتی) و تغییر شکل آن میشود. معمولاً کودکان ۴ تا ۱۰ ساله، بهخصوص پسران را درگیر میکند. لنگش ممکن است اولین علامت باشد و گاهی بدون درد یا با درد خفیف در ران، کشاله ران یا زانو بروز میکند.
- لغزش اپیفیز سر استخوان ران (Slipped Capital Femoral Epiphysis – SCFE): این وضعیت در نوجوانان (معمولاً ۱۰ تا ۱۶ ساله) و اغلب با اضافهوزن دیده میشود. صفحه رشد در قسمت بالای استخوان ران جابجا میشود و باعث درد در کشاله ران، ران یا زانو و لنگش میشود. این وضعیت نیاز به درمان فوری دارد.
- استئوکندریت دیسکان (Osteochondritis Dissecans): جدا شدن قطعهای از غضروف و استخوان زیرین آن در مفصل (معمولاً زانو یا مچ پا) که میتواند باعث درد، تورم و لنگش شود.
- بیماری سیوِر (Sever’s Disease): التهاب صفحه رشد در پاشنه پا (کالکانئوس) که در کودکان فعال و در سنین رشد (معمولاً ۸ تا ۱۴ ساله) شایع است و باعث درد پاشنه و لنگش بهخصوص پس از فعالیت میشود.
- بیماری ازگود-اشلاتر (Osgood-Schlatter Disease): التهاب و درد در ناحیه برجستگی استخوان درشتنی درست زیر کشکک زانو، که در نوجوانان ورزشکار شایع است.
تومورها:
اگرچه نادر هستند، تومورهای خوشخیم یا بدخیم استخوان یا بافت نرم (مانند لوسمی یا سارکوم یوئینگ) میتوانند باعث درد استخوانی (اغلب شبانه و پیشرونده) و لنگش شوند.
علل دیگر لنگیدن ناگهانی کودک
- کمبود ویتامین D (راشیتیسم): میتواند باعث ضعف استخوانها، درد و تغییر شکل پاها و در نتیجه راه رفتن ضعیف شود.
- مشکلات مربوط به کفش: کفش نامناسب، تنگ یا وجود جسم خارجی در کفش.
- درد ارجاعی: گاهی درد ناشی از مشکلات شکمی (مانند آپاندیسیت) یا لگنی میتواند به پاها تیر کشیده و باعث لنگش شود.
- اختلالات تبدیلی (Conversion Disorder): در موارد نادر، لنگش میتواند منشأ روانی داشته باشد.
آیا لنگش ناگهانی در حین راه رفتن کودکان خطرناک است؟
لنگش ناگهانی در حین راه رفتن کودکان ممکن است نشانهای از یک مشکل خاص باشد. این برای بسیاری از کودکان خطرناک نیست و ممکن است به صورت خودبخود درست شود. با این حال، برخی موارد لنگش ناگهانی ممکن است نشانهای از یک مشکل مهم باشد که باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد. برخی از علل جدی لنگش ناگهانی در کودکان عبارتند از:
عفونتها: برخی عفونتها مانند عفونتهای مفصل، استخوانها، عضلات و عصبها میتواند به لنگش ناگهانی در کودکان منجر شود.
مشکلات ساختاری: برخی مشکلات ساختاری در عضلات، استخوانها و مفاصل ممکن است راه رفتن در کودکان را تحت تأثیر قرار دهد.
مشکلات عصبی: برخی مشکلات عصبی از جمله کمفعالیتی عصبی، نوروپاتی و مشکلات نورولوژیک هم میتواند باعث لنگش ناگهانی در کودکان شود.
برای تشخیص صحیح و درمان مناسب، مهم است که با پزشک خود و یا پزشک متخصص مشورت کنید اگر فرزندتان مشکل لنگش ناگهانی دارد یا در صورت وجود هرگونه نگرانی یا سوال دیگر. پزشک میتواند بررسیهای لازم را انجام داده و راهنمایی صحیح را ارائه کند.
چه زمانی لنگیدن پای کودک را جدی بگیریم؟
- درد شدید یا مداوم: اگر کودک درد شدیدی دارد که با مسکنهای معمولی کاهش نمییابد.
- تورم یا التهاب: وجود ورم، قرمزی یا گرمی در پا، مفاصل یا اطراف آن.
- ضربه یا آسیب: اگر لنگیدن بعد از زمین خوردن یا ضربه ایجاد شده است.
- تب یا علائم سیستمیک: همراهی با تب، کاهش اشتها، یا خستگی میتواند نشاندهنده عفونت یا بیماری سیستمیک باشد.
- بدتر شدن تدریجی: اگر لنگیدن به مرور زمان بدتر میشود.
- مدتزمان طولانی: لنگیدن بیش از چند روز بدون بهبود.
- سابقه بیماری یا اختلالات: اگر کودک سابقه بیماریهایی مانند آرتریت، عفونت، یا اختلالات استخوانی دارد.
سلامتی گامهای فرزندتان
اولویت ماست
تشخیص و درمان فوق تخصصی ناهنجاریهای اسکلتی، عضلانی و مفصلی در کودکان و نوجوانان توسط مجربترین متخصصین ارتوپدی کشور، در کلینیک فراز
آیا لنگش بدون درد در کودکان جای نگرانی دارد؟
گاهی اوقات کودک ممکن است بدون اینکه شکایتی از درد داشته باشد، شروع به لنگیدن کند. اگرچه لنگش اغلب با درد همراه است، اما لنگیدن بدون درد نیز میتواند نشانهای از برخی مشکلات زمینهای باشد که نیاز به بررسی دارند. علل احتمالی لنگش بدون درد در کودکان عبارتند از:
- اختلاف طول پاها (Leg Length Discrepancy): اگر یک پا به طور قابل توجهی کوتاهتر از پای دیگر باشد، کودک برای جبران این اختلاف، ممکن است هنگام راه رفتن بلنگد. این اختلاف میتواند مادرزادی باشد یا به دلیل آسیب قبلی به صفحه رشد یک استخوان ایجاد شده باشد.
- مشکلات عصبی-عضلانی (Neuromuscular Conditions): بیماریهایی مانند فلج مغزی خفیف (Cerebral Palsy) یا دیستروفیهای عضلانی میتوانند باعث ضعف یا سفتی عضلات در یک پا شده و منجر به لنگش بدون درد شوند.
- دررفتگی مادرزادی مفصل ران (Developmental Dysplasia of the Hip – DDH): اگر این عارضه در دوران نوزادی تشخیص داده نشده و درمان نشود، با شروع راه رفتن کودک میتواند منجر به لنگش بدون درد شود (راه رفتن اردکوار).
- برخی ناهنجاریهای ساختاری پا یا مچ پا: مشکلاتی مانند صافی شدید کف یک پا یا محدودیت حرکتی در مچ پا.
- عادت (Habitual Limp): در موارد نادر، پس از بهبودی یک آسیب دردناک، کودک ممکن است از روی عادت به لنگیدن ادامه دهد. این تشخیص معمولاً پس از رد سایر علل احتمالی مطرح میشود.
لنگیدن کودک بعد از زمین خوردن
لنگیدن کودک بعد از زمین خوردن به طور موقت و معمولاً ناشی از صدمات ضربه در مناطقی از بدن است که مستقیماً در تماس با زمین قرار میگیرند، مانند زانوها، دستان و پاها. این نوع لنگش معمولاً به علت تورم و درد موقتی اطراف زخم وجود دارد و به مرور زمان بهبود مییابد.
در بسیاری از موارد، این نوع لنگش بی خطر است و به طور طبیعی خودبخود رفع میشود. با این حال، اگر لنگش شدید و درد طولانی مدتی دارد، یا همراه با علائم دیگری مانند قرمزی یا تورم شدید است، بهتر است با پزشک مشورت کنید.
همچنین، در صورتی که کودک بعد از زمین خوردن علائم غیرعادی دیگری نیز داشته باشد مانند سردرد شدید، تهوع، استفراغ، تشنج یا تغییر در وضعیت هوشیاری، بلافاصله به مراکز پزشکی مراجعه کنید، زیرا این ممکن است نشانههای یک مشکل جدی باشد.
در هر صورت، همواره نگرانیهای خود را با پزشک مراجعه کننده به اشتراک بگذارید تا بتواند ارزیابی صحیح و مناسبی از وضعیت کودک انجام دهد.
درمان لنگیدن پای کودک
درمان خانگی لنگیدن کودک
تا زمانی که علت دقیق لنگیدن مشخص نشده است، برخی اقدامات عمومی میتوانند مفید باشند:
- استراحت: به کودک اجازه دهید تا پا یا ناحیه دردناک را استراحت دهد.
- یخ: استفاده از کمپرس یخ میتواند به کاهش التهاب و درد کمک کند.
- داروهای ضد درد و ضد التهاب: پزشک ممکن است داروهایی مانند ایبوپروفن را برای کاهش درد و التهاب تجویز کند.
درمانهای اختصاصی لنگیدن پای کودک
درمان لنگیدن به علت اصلی آن بستگی دارد:
- عفونتها: آنتیبیوتیکها برای درمان عفونتهای باکتریایی و داروهای ضد ویروسی برای درمان عفونتهای ویروسی تجویز میشوند.
- مشکلات رشد: درمان به نوع مشکل رشد بستگی دارد. ممکن است به فیزیوتراپی، بریس، یا جراحی نیاز باشد.
- بیماریهای دیگر: درمان به بیماری زمینهای بستگی دارد و حتما باید توسط متخصصین ارتوپد اطفال پیگیری شود.
کلام آخر
در این مقالع تلاش کردیم تا شما را با لنگش در کودکان و جزئیات مربوط به راه رفتن کودک همراه با لنگیدن آشنا کنیم؛ در آخر این مورد را در نظر داشته باشید که اگر این موضوع بیشتر از دو روز در کودک شما ادامه داشت لازم است که برای بررسی علت و تشخیص های بیشتر نزد پزشک متخصص مراجعه نمایید. امیدواریم که این مطلب برای شما مفید بوده باشد، در صورت داشتن هرگونه سوال در این زمینه در بخش نظرات برای ما بیان کنید.
پاسخ به سوالات متداول درباره لنگیدن پای کودک
چه زمانی باید نگران لنگیدن کودک باشم؟
اگر لنگیدن بیش از چند روز ادامه داشت، با درد شدید، تب یا تورم همراه بود، یا اگر کودک قادر به تکیه دادن وزن روی پای آسیب دیده نبود، باید به پزشک مراجعه کنید.
چه آزمایشهایی برای تشخیص علت لنگیدن انجام میشود؟
پزشک ممکن است آزمایشهای مختلفی مانند رادیوگرافی، سونوگرافی، MRI یا آزمایش خون را برای تشخیص علت لنگیدن تجویز کند.
آیا لنگیدن میتواند نشانهای از یک بیماری جدی باشد؟
بله، در برخی موارد لنگیدن میتواند نشانهای از بیماریهای جدی مانند سرطان استخوان یا عفونتهای جدی باشد.
آیا لنگیدن میتواند بر رشد کودک تأثیر بگذارد؟
در برخی موارد، لنگیدن طولانیمدت میتواند بر رشد و نمو کودک تأثیر بگذارد، به خصوص اگر به دلیل مشکلات مفصلی یا استخوانی باشد.
آیا میتوان از داروهای گیاهی برای درمان لنگیدن استفاده کرد؟
قبل از استفاده از هرگونه دارو یا درمان گیاهی، حتماً با پزشک مشورت کنید. برخی از داروهای گیاهی ممکن است با داروهای دیگر تداخل داشته باشند یا عوارض جانبی ایجاد کنند.