یکی از سوالاتی که بسیار از ما پرسیده می شود مربوط به پای پرانتزی در نوجوانان می باشد، سوالات بسیاری در خصوص علل، علائم و چگونگی درمان این عارضه وجود دارد.
از این رو قصد داریم تا در این مطلب از سایت کلینیک ارتوپد فنی فراز در خصوص پای پرانتزی در نوجوانان و جزئیات مربوط به این آسیب صحبت کنیم؛ بنابراین توصیه می کنیم حتما تا انتها این مطلب همراه ما باشید.
پاهای پرانتزی چیست؟
پاهای پرانتزی یا genu varum زمانی است که پاها در زانو به سمت بیرون خم می شوند، این در حالی است که پاها و مچ پاها با هم تماس دارند. نوزادان و کودکان نوپا اغلب پاهای کمانی دارند که کاملا طبیعی و بخشی از روند رشد کودک است؛ اما گاهی اوقات، بچه های بزرگتر نیز به این عارضه دچار می شوند که در این شرایط دیگر طبیعی نمی باشد.
البته پاهای پرانتزی در کودکان به ندرت جدی است و معمولاً بدون درمان از بین می رود، اغلب در زمانی که کودک 3 تا 4 ساله می شود. با این حال اگر به غیر از این باشد و با رشد کودک این عارضه همچنان وجود داشته باشد نشان از یک مشکل جدی است که باید توسط پزشک متخصص ارتوپدی بررسی شود.
اغلب نوجوانانی که دارای پرانتزی هستند، به صورت ناگهانی به این آسیب دچار نمی شوند، بلکه معمولا در زمان کودکی خود دارای این آسیب بوده اند، و به دلیل عدم درمان و پشت گوش انداختن روش های درمانی، این آسیب همچنان در آن ها باقی مانده است.
بنابراین یکی از مهم ترین نکات در خصوص درمان پای پرانتزی این است که در سریع ترین زمان ممکن، نزد پزشک متخصص مراجعه نمایید تا بررسی شود آیا این عارضه احتیاجی به درمان دارد یا خیر.
علائم و نشانه های پای پرانتزی در نوجوانی
| شدت انحراف | علائم ظاهری | درمان پیشنهادی | میزان موفقیت |
|---|---|---|---|
| خفیف | فاصله کم بین زانوها، بدون درد | ورزش اصلاحی، تغییر سبک زندگی | بالا |
| متوسط | فاصله مشخص بین زانوها، خستگی سریع پا | ورزش، بریس، فیزیوتراپی | متوسط |
| شدید | انحراف زیاد، درد و ناتوانی در راه رفتن طولانی | جراحی، اصلاح استخوانی | بالا (بعد از جراحی) |
گاهی اوقات، بچه هایی که پاهای پرانتززی دارند ممکن است با انگشتانش به سمت داخل راه بروند (به نام انگشتان کبوتر) یا ممکن است زیاد زمین بخورند و حالت راه رفتن آن ها غیر طبیعی به نظر برسند. این مشکلات معمولاً با رشد کودک برطرف می شود.
اگر این بیماری تا سال های نوجوانی ادامه یابد، ممکن است باعث ناراحتی در مچ پا، زانو یا باسن شود.
علت پرانتزی شدن پاها در نوجوانان

وقتی نوزادان با پاهای کمانی به دنیا می آیند به این دلیل است که استخوان های پا هنگام رشد در رحم باید اندکی پیچیده شوند تا در فضای کوچک قرار گیرند، به این حالت پاهای کمانی طبیعی یا فیزیولوژیک می گویند که بخشی طبیعی از رشد و تکامل کودک در نظر گرفته می شود.
همانطور که کودک شروع به راه رفتن می کند، ممکن است خمیدگی کمی افزایش یابد و سپس بهتر شود. کودکانی که در سنین پایین تر راه رفتن را شروع می کنند، خمیدگی بیشتری دارند.
در بیشتر بچه ها، انحنای بیرونی پاها تا سن 3 یا 4 سالگی خود به خود اصلاح می شود و در نهایت پاها معمولاً در سن 7 یا 8 سالگی کاملا صاف می شوند.
به ندرت، پاهای پرانتزی می تواند ناشی از یک بیماری جدی تری باشد، مانند:
راشیتیسم، مشکل رشد استخوان به دلیل کمبود ویتامین D یا کلسیم. که در کشورهای در حال توسعه که در آن کودکان به اندازه کافی غذاهای غنی شده با ویتامین D دریافت نمی کنند، شایع تر است. گاهی اوقات راشیتیسم به دلیل یک مشکل ژنتیکی که بر نحوه استفاده بدن از ویتامین D تأثیر می گذارد، در خانواده ها ایجاد می شود.
بیماری بلونت، یک اختلال رشد است که بر استخوانهای پا تأثیر می گذارد.
شرایطی که ممکن است بر رشد استخوان اطراف زانو تأثیر بگذارد، از جمله آسیب، عفونت یا تومور
بیشتر بخوانید: درمان و کنترل پای پرانتزی با استفاده از کفی طبی
علاوه بر بیماری بلونت و راشیتیسم، برخی علل نادر اما جدی دیگر نیز میتوانند باعث ایجاد یا تشدید پای پرانتزی در نوجوانی شوند:
- بیماری پاژه (Paget’s Disease): یک اختلال مزمن استخوانی که باعث رشد غیرطبیعی و ضعیف شدن استخوانها میشود.
- دیسپلازی اسکلتی (Skeletal Dysplasia): گروهی از اختلالات ژنتیکی که بر رشد غضروف و استخوان تأثیر میگذارند (مانند آکندروپلازی یا کوتولگی).
- مسمومیت با فلوراید یا سرب: در موارد نادر، سطوح بالای این مواد در بدن میتواند بر سلامت و رشد استخوان تأثیر بگذارد.
روند تشخیص پای پرانتزی کودکان و نوجوانان

پزشکان فوق تخصص ارتوپد کودکان یک معاینه انجام می دهند و در مورد سابقه پزشکی کودک می پرسند، اگر کودک کمتر از 2 سال سن داشته باشد، احساس خوبی داشته باشد و هر دو پا به یک درجه خم شده باشد، احتمالاً هیچ آزمایشی انجام نمی دهند؛ در عوض، آنها مراقب خواهند بود تا مطمئن شوند که پاهای کمانی با رشد کودک بهتر می شوند.
برخی از کودکان ممکن است نیاز به مراجعه به پزشک ارتوپد (متخصص استخوان) داشته باشند اگر:
- پاها به خودی خود صاف نمی شوند.
- پاها نامتقارن است (پاها به درجات مختلف خم می شوند).
- کودک علائمی مانند درد، لنگیدن، ضعف یا مشکل در دویدن دارد.
ممکن است برای بررسی بیماری بلونت یا راشیتیسم نیاز به عکس برداری با اشعه ایکس باشد، اگر مشکوک به راشیتیسم باشد، آزمایش خون می تواند به تشخیص آن کمک کند.
در طول معاینه فیزیکی، پزشک معمولاً فاصله بین زانوها (Intercondylar distance) را زمانی که بیمار ایستاده و مچ پاهایش به هم چسبیده است، اندازهگیری میکند.
نقش کلیدی عکسبرداری (X-ray):
عکسبرداری با اشعه ایکس در حالت ایستاده، دقیقترین ابزار تشخیصی است. پزشک از طریق این تصاویر میتواند:
- محور مکانیکی اندام (Mechanical Axis): خطی که از مرکز مفصل ران به مرکز مفصل مچ پا کشیده میشود را بررسی کند. در حالت طبیعی این خط باید از مرکز زانو عبور کند. در پای پرانتزی، این خط از داخل زانو عبور میکند.
- اندازهگیری زوایا: زوایای دقیق استخوان ران و درشتنی (مانند زاویه لوین-درنان) را محاسبه کند تا شدت انحراف مشخص شود.
- بررسی صفحات رشد: وضعیت صفحات رشد استخوان را ارزیابی کند تا ببیند آیا هنوز باز هستند یا خیر، که این موضوع در انتخاب روش درمان بسیار تعیینکننده است.
بیشتر بخوانید:بریس برای درمان پای پراتزی بدون جراحی
چه کسانی مستعد این عارضه هستند؟
- اکثر نوزادان و کودکان نوپا حداقل دارای کمی خمیدگی فیزیولوژیک پاهای خود هستند.
پاهای پرانتزی در کودکان بزرگتر معمولاً به دلیل بیماری بلونت یا بیماری دیگری است. بیماری بلونت در کودکانی که:
- اضافه وزن دارند
- از سنین پایین شروع به راه رفتن کردند
- یکی از اعضای خانواده آن ها در گذشته این بیماری را داشته است
پاهای پرانتزی نوجوان چگونه درمان می شوند؟

انتخاب روش درمان برای پای پرانتزی در نوجوانان به سه عامل اصلی بستگی دارد: شدت انحراف، علت زمینهای و وضعیت صفحات رشد (میزان باقیمانده از رشد قدی).
برخلاف تصور رایج که جراحی را تنها راهحل میداند، درمانها به دو دسته اصلی غیرجراحی و جراحی تقسیم میشوند:
۱. درمانهای غیرجراحی (مدیریت و اصلاح)
این روشها معمولاً برای موارد خفیف تا متوسط، یا برای نوجوانانی که هنوز در حال رشد هستند، و یا برای مدیریت علائم (مانند درد) استفاده میشوند:
- فیزیوتراپی و حرکات اصلاحی: (همانطور که در بخش قبل توضیح داده شد) این مورد ستون فقرات درمان غیرجراحی است. هدف آن تقویت عضلات ضعیف و کشش عضلات سفت برای بهبود همترازی و کاهش فشار روی زانو است.
- استفاده از بریس (Brace): در نوجوانانی که صفحات رشد آنها هنوز باز است (مبتلا به بیماری بلونت نوجوانی)، بریسهای مخصوص (مانند KAFO) میتوانند به هدایت رشد استخوان و جلوگیری از بدتر شدن انحراف کمک کنند. اثربخشی بریس در نوجوانی که رشدش کامل شده، بسیار کمتر است و بیشتر نقش حمایتی دارد.
- کفی و کفش طبی: کفیهای طبی سفارشیسازی شده، به خصوص آنهایی که دارای «گوه جانبی» (Lateral Wedge) هستند، میتوانند به اصلاح نحوه قرارگیری پا هنگام راه رفتن و توزیع بهتر وزن کمک کنند.
- کنترل وزن و تغذیه: در صورت وجود راشیتیسم، مصرف ویتامین D و کلسیم ضروری است. همچنین، کاهش وزن در نوجوانان دارای اضافه وزن، فشار روی مفاصل زانو را به طور چشمگیری کاهش میدهد.
۲. درمانهای جراحی (اصلاح ساختاری)
در مواردی که انحراف شدید باشد، باعث درد و ناتوانی شده باشد، یا پس از بلوغ کامل استخوانی همچنان وجود داشته باشد، جراحی بهترین و قطعیترین روش اصلاح است.
دو نوع جراحی اصلی برای اصلاح پای پرانتزی در نوجوانان وجود دارد:
- رشد هدایت شده (Guided Growth):این روش کمتهاجمی برای نوجوانانی است که صفحات رشد آنها هنوز باز است. جراح یک صفحه فلزی کوچک (شبیه به عدد 8) یا یک پیچ را در سمت خارجی صفحه رشد (سمت سالم) در بالا یا پایین زانو قرار میدهد. این کار باعث میشود رشد سمت خارجی به طور موقت متوقف شود، در حالی که سمت داخلی (مقعر) به رشد طبیعی خود ادامه میدهد. این رشد نامتقارن به مرور زمان باعث صاف شدن پا میشود. پس از اصلاح کامل، صفحه فلزی طی یک جراحی ساده دیگر خارج میشود.
- استئوتومی (Osteotomy):این روش برای نوجوانانی است که رشدشان کامل شده (صفحات رشد بسته شدهاند) یا انحراف بسیار شدیدی دارند. در این جراحی، جراح استخوان درشتنی (Tibia) یا گاهی استخوان ران (Femur) را در نزدیکی زانو به طور دقیق «میبرد». سپس استخوان را در موقعیت صحیح و صافتر قرار داده و آن را با استفاده از صفحات فلزی، پیچها یا میلههای داخلی ثابت میکند تا در حالت جدید جوش بخورد. استئوتومی یک جراحی بزرگتر با دوره بهبودی طولانیتر است، اما نتایج آن در اصلاح کامل انحراف بسیار موفقیتآمیز است.
جدول درمان پای پرانتزی در سنین مختلف کودکی تا نوجوانی
| سن | علت شایع پای پرانتزی | روشهای درمانی پیشنهادی | میزان موفقیت بدون جراحی |
|---|---|---|---|
| ۰ تا ۲ سال | تکامل طبیعی استخوانها | معمولاً نیاز به درمان ندارد، تحت نظر پزشک | بسیار بالا |
| ۲ تا ۶ سال | مشکلات رشد، نرمی استخوان (راشیتیسم) | اصلاح تغذیه، ویتامین D، بریس در موارد خاص | بالا |
| ۷ تا ۱۲ سال | رشد نامتقارن استخوانی، ژنتیک | ورزشهای اصلاحی، فیزیوتراپی، بریس (در موارد متوسط) | متوسط تا بالا |
| ۱۳ تا ۱۸ سال | رشد نهایی استخوانی، مشکلات اسکلتی | ورزش، بریس (کمتر مؤثر)، در برخی موارد جراحی | متوسط |
| ۱۸ سال به بالا | مشکلات ساختاری، آسیبهای قبلی | ورزشهای تقویتی، جراحی در صورت نیاز | پایین (بدون جراحی) |
آیا درمان پای پرانتزی نوجوانان با ورزش امکانپذیر است؟

یک سوال کلیدی که مطرح میشود این است که آیا حرکات اصلاحی زانوی پرانتزی میتوانند جایگزین جراحی شوند؟
پاسخ کوتاه: در موارد شدید یا زمانی که انحراف ناشی از مشکلات ساختاری استخوان پس از بلوغ کامل باشد، ورزش به تنهایی نمیتواند استخوان را “صاف” کند.
اما (و این یک “اما” بسیار مهم است): در موارد خفیف تا متوسط، یا در نوجوانانی که هنوز در سن رشد هستند، و یا حتی به عنوان مکمل درمانهای دیگر، حرکات اصلاحی و فیزیوتراپی نقش حیاتی دارند.
اهداف حرکات اصلاحی در نوجوانان:
- تقویت عضلات ضعیف: تقویت عضلات خارجی ران (مانند ابداکتورها) و عضلات سرینی (باسن).
- کشش عضلات سفت: افزایش انعطافپذیری عضلات داخلی ران (اداکتورها) که سفت شدهاند.
- اصلاح الگوی حرکتی: آموزش به بدن برای راه رفتن و ایستادن در وضعیت صحیحتر.
- کاهش درد: کاهش فشار روی مفصل زانو و در نتیجه کاهش درد و ناراحتی.
نمونه حرکات اصلاحی کلیدی برای پای پرانتزی
انجام این حرکات باید حتما پس از مشورت با پزشک یا فیزیوتراپیست انجام شود:
- اسکات با نوار مقاومتی (Resistance Band Squat):یک نوار مقاومتی (کش پیلاتس) را دور هر دو ران، کمی بالاتر از زانوها، بیندازید. پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. هنگام پایین رفتن و انجام حرکت اسکات، به طور فعال زانوهای خود را به سمت بیرون فشار دهید تا کشش نوار را حفظ کنید. این حرکت عضلات خارجی ران را به خوبی فعال میکند.
- کشش پروانه (Butterfly Stretch):روی زمین بنشینید، کف پاهای خود را به هم بچسبانید و زانوها را تا حد امکان به زمین نزدیک کنید. میتوانید با آرنجها به آرامی روی رانها فشار دهید تا کشش در عضلات داخلی ران را احساس کنید. این حالت را ۳۰ ثانیه نگه دارید.
- حرکت پل باسن (Glute Bridge):به پشت دراز بکشید، زانوها خم و کف پاها روی زمین باشد. یک توپ کوچک یا بالشتک را بین زانوهای خود قرار دهید و آن را به آرامی فشار دهید. سپس باسن خود را از زمین بلند کنید تا بدن شما از شانه تا زانو در یک خط صاف قرار گیرد. این حرکت عضلات سرینی و داخلی ران را همزمان تقویت میکند.
- کشش همسترینگ نشسته (Seated Hamstring Stretch):روی زمین بنشینید و یک پا را دراز کنید. پای دیگر را خم کرده و کف آن را به ران پای صاف شده بچسبانید. به آرامی از کمر به جلو خم شوید تا در پشت پای دراز شده احساس کشش کنید. ۳۰ ثانیه نگه دارید و برای پای دیگر تکرار کنید.
عوارض و خطرات عدم درمان پای پرانتزی در نوجوانان

شاید بزرگترین دغدغه والدین این باشد که اگر پای پرانتزی نوجوان درمان نشود، در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد؟ برخلاف دوران کودکی که این عارضه اغلب خودبهخود اصلاح میشود، در نوجوانی، انحراف باقیمانده میتواند منجر به مشکلات جدی در بزرگسالی شود.
فشار نامتقارن مداوم روی مفصل زانو، توزیع وزن بدن را به هم میزند. این امر به مرور زمان باعث فرسایش و ساییدگی بخش داخلی غضروف زانو میشود.
مهمترین عوارض بلندمدت عبارتند از:
- آرتروز زودرس زانو (استئوآرتریت): این شایعترین و جدیترین عارضه است. فرد در سنین جوانی (مثلاً ۳۰ یا ۴۰ سالگی) دچار دردهای مزمن زانو، سفتی مفصل و التهاب میشود که کیفیت زندگی را به شدت تحت تاثیر قرار میدهد.
- درد مزمن: ایجاد درد در سایر مفاصل جبرانی مانند مچ پا، لگن و حتی کمر، به دلیل تلاشی که بدن برای جبران الگوی راه رفتن نامناسب میکند.
- آسیب به منیسک: فشار نامتعادل، خطر پارگی یا آسیبدیدگی منیسک داخلی زانو را به شدت افزایش میدهد.
- کاهش دامنه حرکتی: به مرور زمان، انعطافپذیری و دامنه حرکتی زانو کاهش مییابد.
پاسخ به سوالات متداول در مورد پای پرانتزی نوجوانان
۱. آیا پای پرانتزی در نوجوانی با ورزش و حرکات اصلاحی به تنهایی درمان میشود؟
این موضوع به شدت انحراف بستگی دارد. در موارد خفیف تا متوسط، حرکات اصلاحی و فیزیوتراپی میتوانند با تقویت عضلات ضعیف (مانند عضلات خارجی ران) و کشش عضلات سفت (داخلی ران)، به بهبود همترازی بدن، کاهش درد و جلوگیری از بدتر شدن وضعیت کمک شایانی کنند.
اما در موارد شدید یا زمانی که انحراف به دلیل مشکل ساختاری استخوان پس از بلوغ کامل باشد، ورزش به تنهایی نمیتواند شکل استخوان را تغییر دهد و معمولاً به عنوان درمان کمکی در کنار جراحی (قبل یا بعد از آن) استفاده میشود.
۲. آیا نوجوان من با وجود پای پرانتزی میتواند ورزش کند؟
در بیشتر موارد بله، و حتی توصیه هم میشود. ورزشهایی مانند شنا، دوچرخهسواری و تمرینات تقویتی کنترلشده میتوانند به سلامت مفاصل کمک کنند.
با این حال، اگر نوجوان شما هنگام انجام ورزشهایی با ضربه زیاد (High-Impact) مانند دویدن یا پریدن احساس درد در زانو، مچ پا یا لگن میکند، باید فعالیت را متوقف کرده و با پزشک خود در مورد ورزشهای مناسب مشورت کند.
۳. آیا بریس و کفی طبی برای نوجوانان هم موثر است؟
اثربخشی این روشها در نوجوانی به دو عامل بستگی دارد: علت انحراف و وضعیت صفحات رشد.
- اگر صفحات رشد هنوز باز باشند (مثلاً در بیماری بلونت نوجوانی)، بریسهای مخصوص میتوانند به هدایت رشد و اصلاح انحراف کمک کنند.
- اگر صفحات رشد بسته شده باشند (در اواخر نوجوانی)، بریس و کفی طبی دیگر نمیتوانند استخوان را “صاف” کنند. در این حالت، از آنها صرفاً برای مدیریت علائم، کاهش درد، بهبود الگوی راه رفتن و توزیع بهتر وزن استفاده میشود.
۴. آیا جراحی پای پرانتزی در نوجوانی یک عمل زیبایی محسوب میشود یا درمانی؟
این جراحی در وهله اول یک عمل درمانی و عملکردی است. اگرچه ظاهر پاها به طور قابل توجهی بهبود مییابد، اما هدف اصلی جراحی، اصلاح محور مکانیکی پا، توزیع صحیح وزن روی مفصل زانو و جلوگیری از عوارض جدی در آینده است. مهمترین عارضه، آرتروز زودرس زانو در سنین جوانی است که این جراحی از وقوع آن پیشگیری میکند.
۵. دوره نقاهت (ریکاوری) بعد از جراحی اصلاح پای پرانتزی چقدر است؟
این مورد کاملاً به نوع جراحی بستگی دارد:
- جراحی رشد هدایت شده (Guided Growth): این روش که برای نوجوانان در حال رشد استفاده میشود، بسیار کمتهاجمی است. بیمار معمولاً ظرف چند روز میتواند راه برود و بهبودی بسیار سریع است.
- جراحی استئوتومی زانو (Osteotomy): این روش که برای نوجوانان با صفحات رشد بسته انجام میشود، یک جراحی بزرگتر است. بیمار برای چند هفته نیاز به استفاده از عصا داشته و نمیتواند وزن کامل خود را روی پا بیندازد. بازگشت به فعالیت کامل ورزشی ممکن است ۶ ماه یا بیشتر طول بکشد.
۶. اگر پای پرانتزی شدید نوجوانم را درمان نکنیم، حتما در آینده دچار آرتروز میشود؟
اگرچه نمیتوان گفت “حتماً”، اما احتمال و ریسک آن بسیار بسیار بالا است. انحراف شدید باعث میشود تمام وزن بدن به جای توزیع شدن در کل سطح مفصل زانو، فقط روی یک نقطه کوچک در بخش داخلی زانو متمرکز شود. این فشار غیرطبیعی، غضروف آن ناحیه را به سرعت فرسوده کرده و منجر به آرتروز دردناک در سنین پایین (مثلاً ۳۰ یا ۴۰ سالگی) میشود. درمان به موقع، یک سرمایهگذاری برای سلامت مفاصل در آینده است.
کلام آخر
در این مقاله تلاش کردیم تا شما را با پای پارنتزی در نوجوانان و دیگر جزئیات مربوط به آن آشنا کنیم, در آخر این مورد را در نظر داشته باشید که تنها روش درمانی که برای درمان این عارضه در نوجوانان وجود دارد استفاده از جراحی است، بنابراین از امتحان سایر روش های درمانی به صورت سرخودانه خودداری کنید و حتما برای نزد به پزشک متخصص مراجعه کنید.
امیدواریم که این مطلب برای شما مفید بوده باشد، در صورت داشتن هرگونه سوال در این زمینه در بخش نظرات برای ما بیان کنید.

