آسیب های مچ پا یکی از شایع ترین آسیب هایی است که هر فردی در هر سنی را درگیر می کند. اما شایع ترین این اسیب ها چه می باشد؟ چه روش های درمانی برای آن ها وجود دارد و چگونه می توان تشخیص داد؟
در این مطلب از سایت کلینیک ارتوپد فنی فراز قصد داریم تا در خصوص آسیب های مچ پا و هر آنچه که مربوط به آن ها می شود صحبت کنیم. بنابراین اگر می خواهید در خصوص این موضوع اطلاعات بیشتری به دست آورید توصیه می کنیم حتما تا انتها این مطلب همراه ما باشید.
عوامل خطر آسیب دیدگی مچ پا

ورزش ها
پیچ خوردگی مچ پا آسیب هایی است که در ورزش هایی مانند بسکتبال، تنیس، فوتبال و دویدن بسیار شایع است. این نوع آسیب 20 تا 30 درصد صدمات ناشی از فعالیت بدنی را شامل می شود. نیمی از آسیب های بسکتبال و یک سوم آسیب های فوتبال شامل کشیدگی رباط مچ پا است.
سطوح ناهموار
پیاده روی و دویدن در زمین های ناهموار می تواند خطر رگ به رگ شدن پا را افزایش دهد.
صدمات قبلی
پس از واژگونی قبلی پا، خطر واژگونی دیگر مچ پا افزایش می یابد.
ضعف مچ پا
ضعف در مفصل مچ پا در حین فعالیت های ورزشی و افزایش کشش، خطر رگ به رگ شدن پا را افزایش می دهد.
کفش نامناسب
کفش هایی که به درستی و برای یک فعالیت خاص مناسب نیستند و همچنین کفش های پاشنه بلند می توانند در بروز آسیب مچ پا موثر باشند.
شایع ترین آسیب های مچ پا
تاندونیت آشیل

تاندونیت پاشنه یک آسیب تروماتیک است که با التهاب بافت اطراف تاندون پاشنه، درد و تورم در ناحیه تاندون پاشنه و محدودیت دامنه حرکتی مشخص می شود. این وضعیت عمدتاً می تواند در طول دویدن در مسافت های طولانی با سرعت بالا ایجاد شود.
بسته به مدت زمان علائم، تاندونیت حاد (کمتر از 2 هفته)، تحت حاد (2-6 هفته)، طولانی مدت (6 هفته تا 6 ماه) و مزمن (بیش از 6 ماه) تقسیم می شود. علائم اصلی تاندونیت پاشنه، درد و تورم در ناحیه تاندون پاشنه، افزایش درد در هنگام خم شدن و کشیده شدن عضلات ساق پا، افزایش موضعی حساسیت در هنگام لمس تاندون پاشنه است.
روش های درمان
یکی از روش های اصلی درمان این است که بیمار از ورزشهایی که میتواند علائم ایجاد کند اجتناب کند. انجام تمرینات برای انقباض عضلات سه سر و تاندون پاشنه و استفاده از ارتز می تواند تاثیر مثبتی در طول درمان داشته باشد. تزریق زیر جلدی هپارین با وزن مولکولی کم به مدت سه روز تأثیر بسیار خوبی در درمان تاندونیت حاد دارد.
بیمارانی که مشکلات لخته شدن خون دارند، تجویز هپارین منع مصرف دارد. از آنجایی که هپارین درمانی مستلزم این است که بیمار چندین قرار ملاقات با پزشک داشته باشد، علاوه بر افزایش خطر خونریزی هنگام تجویز، این نوع درمان تنها زمانی قابل استفاده است که ورزشکار به دلیل رقابت در مدت کوتاهی نیاز به بهبودی داشته باشد.
در صورت تشخیص علائم، داروهای ضد التهابی همیشه باید توصیه شود.
همچنین بخوانید: آیا استفاده از کفش تاندون آشیل در درمان موثر است؟
پارگی تاندون پاشنه
این نوع آسیب بیشتر در مردان در سنین 30 تا 50 سال، هنگام انجام فعالیت های بدنی، به ویژه در حین بازی با توپ، شایع است. می توان گفت وقتی تاندون پاشنه پا پاره می شود، همیشه تغییرات دژنراتیو ایجاد می شود. آنتی بیوتیک های فلوروکینولون، به ویژه هنگامی که همراه با استروئیدها استفاده می شود، در بین بیماران بالای 60 سال، خطر کشیدگی تاندون مچ پا و در نهایت پارگی تاندون مچ پا را افزایش می دهد.
علائم
پارگی تاندون باعث درد حاد کوتاه مدت می شود. احساس ضربه به پشت پا بسیار شایع است و بیمار را آزار می دهد. در برخی موارد، اشک می تواند بدون درد باشد. اگر تاندون پاره شود، بیمار نمی تواند روی انگشتان پا بایستد. اگر عملکرد خم کننده های انگشتان پا و عضلات پرونئال حفظ شود، خم شدن جزئی ساق امکان پذیر است. تورم و هماتوم در محل آسیب دیده می شود.
درمان
درمان اصلی پارگی تاندون جراحی است. در طی عمل جراحی، انتهای تاندون آشیل از انتها به انتها بخیه می شود. پس از جراحی، پزشک یک گچ بر روی مفصل مچ پا در وضعیت خم شدن پا (پلانتار فلکشن) قرار می دهد. گچ پس از شش هفته برداشته می شود و سپس فیزیوتراپی شروع می شود. پس از شش ماه بیمار به سبک زندگی فعال باز می گردد.
آسیب به رباط های مفصل مچ پا

مفصل تالوتیبیال از سه استخوان درشت نی، نازک نی و تالوس تشکیل شده و یک مفصل پیچیده است. در این مفصل، سطح مفصلی فوقانی و سطح مچ پا داخلی به استخوان درشت نی متصل می شود و فیبولا با سطح مچ پا خارجی در تعامل است.
مفصل مچ پا توسط رباط داخلی، رباط تیبیو فمورال خارجی و رباط پاشنه ران تقویت می شود، حرکات فلکشن و اکستنشن در این مفصل امکان پذیر است. هنگامی که فرد به صورت عمودی می ایستد، بین پا و ساق پا زاویه 90 درجه وجود دارد.
علت اصلی آسیب رباط مچ پا، غلت خوردن پا است. در اثر یک عمل ناگهانی، رباطهای مفصل یا بافتهای نرم اطراف مفصلی در اثر انقباض و گاهی پاره شدن آسیب میبینند که به آن برگرداندن مفصل میگویند. درد شدید و غیر قابل تحملی در مفصل پیچ خورده وجود دارد. تورم، قرمزی، تب و محدودیت دامنه حرکتی ممکن است تا چند ساعت پس از چرخاندن پا رخ دهد.
کج شدن مچ پا زمانی اتفاق می افتد که مفصل به دلیل یک حرکت ناگهانی از تراز خارج شود. این حرکت ناگهانی باعث کشیدگی یک یا چند رباط مفصل می شود و می تواند باعث پارگی جزئی یا کامل شود. آسیب به رباط فیبولای قدامی شایع ترین است.
آسیب به رباط متاتارسوفالانژیال در 10-20 درصد از آسیب های رباط رخ می دهد. رباط خلفی تالوس حفره ای فقط در نتیجه دررفتگی مچ پا آسیب می بیند. در موارد نادر، رباط داخلی ممکن است آسیب ببیند. بسته به میزان آسیب سه درجه تاک پا وجود دارد: خفیف، متوسط و شدید.
همچنین بخوانید: درمان انحراف مچ پا چیست؟
درجه I: این درجه از آسیب ناشی از کشیدگی سبک رباط و حداقل آسیب است.
شدت متوسط (درجه II): این درجه از آسیب با پارگی جزئی رباط ها مشخص می شود.
شدت شدید (درجه III): این درجه از آسیب با پارگی کامل رباط مشخص می شود. ناپایداری مفصل مچ پا در طول معاینه قابل مشاهده است. تورم و کبودی قابل توجهی دیده می شود.
کلام آخر
در این مقاله تلاش کردیم تا شما را با آسیب های شایع مچ پا و جزئیات مربوط به آن آشنا کنیم؛ در آخر این مورد را در نظر داشته باشید که اگر شما به هر یک از این آسیب ها دچار شوید لازم است که در مرحله اول نزد پزشک متخصص مراجعه نمایید و از انجام درمان های خودسرانه خودداری کنید.
امیدواریم که این مقاله برای شما مفید بوده باشد، در صورت داشتن هرگونه سوال در این زمینه در بخش نظرات برای ما بیان کنید.

