سندرم تونل کارپال چیست و چگونه درمان میشود؟

سندرم تونل کارپال چیست؟ آیا قابل درمان است؟ چگونه می توان از پیشرفت این بیماری جلوگیری کرد؟ آیا استفاده از بریس و ارتز های اندام فوقانی برای کنترل این عارضه مفید می باشد؟

سندروم تونل کارپال به حالتی گفته می شود که شما احساس درد یا سوزن سوزن شدن خواهید داشت، معمولا این عارضه به دلیل انجام حرکات تکراری ایجاد می شود. خوشبختانه روش های درمانی متعددی برای آن وجود دارد و می توانید با درمان به موقع به راحتی به رفع علائم کمک کنید.

در این مطلب از سایت کلینیک ارتوپد فنی فراز قصد داریم تا به صورت کامل در خصوص علت، علائم، تشخیص و انواع روش های درمانی سندروم تونل کارپل صحبت کنیم. بنابراین اگر شما یا یکی از اطرافیانتان به این آسیب دچار است توصیه می کنیم حتما تا انتها همراه ما باشید.

منظور از سندرم تونل کارپال چیست؟

تونل کارپال چیست؟ سندرم تونل کارپال به حالتی گفته می شود که عصب مدیان هنگام عبور از تونل کارپ فشرده می شود. تونل کارپال سوراخی در مچ دست شماست که توسط استخوان های کارپال در پایین مچ دست و رباط کارپال عرضی در بالای مچ دست تشکیل می شود. عصب میانی عملکرد های حسی و حرکتی را برای انگشت شست و 3 انگشت میانی فراهم می کند. در صورتی که این اعصاب فشرده یا تحریک شود، علائمی را شما احساس می کنید که مربوط به این عارضه می باشد.

علائم سندرم تونل کارپال چیست؟

رایج ترین علائمی که نشان از مبتلا شدن شما به این عارضه می باشد عبارت است از:

• ضعف هنگام گرفتن اشیا با یک یا هر دو دست
• درد یا بی حسی در یک یا هر دو دست
• احساس “سوزن و سوزن” در انگشتان دست
• احساس تورم در انگشتان دست
• سوزش یا سوزن سوزن شدن در انگشتان به ویژه انگشت شست و انگشت اشاره و وسط
• درد یا بی حسی که در شب بدتر می شود و خواب را مختل می کند

علائم سندرم تونل کارپال ممکن است مشابه سایر شرایط یا مشکلات پزشکی باشد. بنابراین همیشه برای تشخیص به پزشک مراجعه کنید.

چه چیزی باعث سندرم تونل کارپال می شود؟

اکثر موارد سندرم تونل کارپال هیچ دلیل خاصی ندارند، اگرچه هر یک یا همه موارد زیر ممکن است یک عامل موثر باشند:

• حرکات مکرر، تکراری و کوچک با دست ها (مانند تایپ کردن یا استفاده از صفحه کلید، ورزش و برخی از فعالیت های بدنی که تحرک دست در آن ها بالا است)
• بیماری مفاصل یا استخوان (به عنوان مثال، آرتریت، آرتروز، یا آرتریت روماتوئید)
• تغییرات هورمونی یا متابولیک (به عنوان مثال، یائسگی، بارداری یا عدم تعادل تیروئید)
• تغییرات در سطح قند خون (ممکن است در دیابت نوع 2 دیده شود)
• سایر شرایط یا آسیب های مچ دست (به عنوان مثال، کشیدگی، رگ به رگ شدن، دررفتگی، شکستگی، یا تورم و التهاب)
• سابقه خانوادگی سندرم تونل کارپال

همانطور که گفتیم داشتن التهاب یکی از عوامل ایجاد سندروم تونل کارپال است در نتیجه اگر احساس می‌کنید دچار التهاب تاندون مچ دست هستید توصیه می‌کنیم قبل از آنه دیر شود حتما محتوای لینک داده شده را مطالعه کنید.

سندرم تونل کارپال چگونه تشخیص داده می شود؟

ارائه دهنده شما سابقه پزشکی شما را بررسی می کند و شما را معاینه فیزیکی می کند. او ممکن است توصیه کند که آزمایشات الکترودیاگنوستیک روی اعصاب خود انجام دهید. این آزمایشات بهترین راه برای تشخیص سندرم تونل کارپال است. تست های الکترودیاگنوستیک ماهیچه ها و اعصاب دست شما را تحریک می کنند تا میزان عملکرد آنها را مشاهده کنید.

همچنین اگر علائم قوز کمر را در خود مشاهده می کنید، توصیه می کنیم مقاله: درمان قطعی کیفوز یا قوز پشتی و کمر را مطالعه نمایید. در این مقاله ما تمامی جزئیات مربوط به این آسیب را بررسی کرده ایم و توضیحات کاملی برایتان آماده کرده ایم.

درمان سندرم تونل کارپال

روش های درمانی مختلفی برای این عارضه وجود دارد، اما این که کدام یک از آن ها برای شما انتخاب شود وابسته به شرایط زیر می باشد:

• سن شما
• سلامت کلی و سابقه پزشکی شما
• میزان آسیب دیدگی مچ دست
• توان جسمی شما
• میزان پیشرفت بیماری
• نظر یا ترجیح شما

پس از بررسی موارد بالا یکی از روش های زیر برای شما انتخاب خواهد شد:

استفاده از آتل: بستن آتل موجب می شود تا مچ دست شما حرکت نکند و علاوه بر این موضوع فشرده سازی اعصاب تونل را کاهش می دهد.

مصرف دارو های ضد التهاب: شما هم می توانید از قرص های ضد التهاب استفاده کنید و هم این امکان وجود دارد که به صورت تزریقی ماه به ماه اقدام به مصرف کنید؛ البته که مصرف تزریقی تاثیر بیشتری دارد و تورم موجود را سریع تر کاهش می دهد.

ورزش: تمرینات کششی و تقویتی می تواند در افرادی که علائم آنها بهتر شده است مفید باشد، البته در نظر داشته باشید که تمرینات شما باید زیر نظر پزشک متخصص و یا فیزیوتراپیست باشد تا تمریناتی به شما ارائه شود که برای وضعیت بدنی مناسب است.

عمل جراحي: این کار فشار روی اعصاب را در تونل کارپال کاهش می دهد.

جراحی: آخرین گزینه درمانی که پزشکان آن را استفاده می کنند جراحی است که این گزینه خود دارای روش های درمانی متفاوتی است و متناسب با وضعیت شما یکی از آن ها انتخاب می شود.

جدا از تمامی روش های درمانی ارائه شده، شما باید بررسی نمایید که علت بروز این آسیب در شما مربوط به چیست، اگر به دلیل وضعیت شغلی باشد بهترین کار این است که تغیراتی در کار خود ایجاد کنید تا فشار کمتری به عضلات دست و انگشتان وارد شود.

جراحی برای سندرم تونل کارپال

جراحی برای سندرم تونل کارپال معمولا به صورت سرپایی انجام می شود. دو نوع رایج جراحی تونل کارپال انجام می شود که عبارت است از: جراحی باز و جراحی آندوسکوپی.

هر دوی این جراحی ها هم با بیهوشی عمومی قابل انجام است و هم بی حسی موضعی که این مورد متناسب با نظر شما و صلاح دید پزشک مشخص می شود.

در طی جراحی باز، جراح مچ دست شما را باز می کند. بافتی که به اعصاب فشار می آورد بریده می شود. این باعث کاهش فشار روی عصب می شود.

در طی جراحی آندوسکوپی، جراح یک میله بلند و نازک را از طریق یک برش کوچک روی مچ دست قرار می دهد. میله یا اسکوپ حاوی یک دوربین و یک نور است. این اسکوپ به جراح اجازه می دهد تا داخل مچ دست شما را ببیند. در نهایت جراح بافت را با استفاده از ابزارهای جراحی کوچک برش می دهد.

پس از جراحی، دست و مچ شما پیچیده شده و در یک آتل قرار می گیرد. این به شما کمک می کند که مچ دست خود را در طول بهبودی حرکت ندهید. معمولا برای یک یا دو هفته باید از آتل استفاده کنید. احتمالاً بعد از جراحی کمی درد خواهید داشت. که با داروهای ضد درد که از راه دهان مصرف می شود کنترل می شود. همچنین ممکن است به شما گفته شود که برای کمک به کاهش تورم، با دست بالا بخوابید که توصیه می کنیک حتما این مورد را رعایت کنید.

بهبودی پس از جراحی تونل کارپال برای هر فردی متفاوت است. اگر عصب شما برای مدت طولانی فشرده شده باشد، بهبودی ممکن است بیشتر طول بکشد.

در خصوص حرکت انگشتان نیز، چند روز پس از جراحی برای کمک به جلوگیری از سفتی، به شما گفته میشود که انگشتان و مچ دست خود را حرکت دهید.

همچنین در نظر داشته باشید که ممکن است لازم باشد در حین بهبودی، فعالیت های محل کار یا خانه خود را محدود کنید، بنابراین در خصوص این که دقیقا مجاز به انجام چه کارهایی هستید از پزشک خود سوال بپرسید.

تمرینات مناسب برای درمان تونل کارپال

۱. کشش مچ دست

روش انجام: دست‌ها را به جلو دراز کنید، انگشتان را به سمت پایین بکشید و با دست دیگر انگشتان را به سمت عقب ببرید.

مدت زمان: ۱۵-۳۰ ثانیه در هر طرف

۲. تقویت ماهیچه‌های مچ دست

روش انجام: از یک وزنه سبک (مثل یک بطری آب) استفاده کنید. دستان خود را با وزنه به سمت بالا و پایین حرکت دهید.

مدت زمان: ۱۰-۱۵ تکرار به آرامی

۳. چرخاندن مچ‌ها

روش انجام: دستان خود را دراز کنید و مچ‌ها را به آرامی به سمت دایره بچرخانید.

مدت زمان: ۱۵-۳۰ ثانیه در هر جهت

۴. حرکات انگشتان

روش انجام: هر انگشت را به آرامی بکشید و در آخر، همه انگشتان را با هم جمع کنید.

مدت زمان: ۱۰-۱۵ تکرار

۵. ماساژ مچ دست و دست

روش انجام: با استفاده از انگشتان خود مچ و پایه‌ی انگشتان را به آرامی ماساژ دهید.

مدت زمان: به مدت ۵-۱۰ دقیقه

نکات مهم

سعی کنید این تمرینات را به طور منظم و حداقل ۲-۳ بار در روز انجام دهید و قبل از شروع هر برنامه تمرینی، با پزشک خود مشورت کنید، به ویژه اگر درد شدید داشته باشید.

شایان ذکر است اگر علاقه‌مند هستید درباره انواع سندرم‌های مشکلات مفصلی اطلاعات کسب کنید توصیه می‌کنیم حتما محتوای سندرم مارفان را نیز مطالعه کنید.

کلام آخر

در این مقاله تلاش کردیم تا شما را با سندروم تونل کارپال و جزئیات مربوط به آن آشنا کنیم. در نظر داشته باشید که اگر شما به این عارضه دچار هستید و یا علائم آن را احساس می کنید در سریع ترین زمان ممکن برای درمان اقدام کنید زیرا در این صورت می تواند با روش هایی مثل استفاده از بریس بهبود یابید و دیگر احتیاجی به جراحی نخواهید داشت.

امیدواریم که این مطلب برای شما مفید بوده باشد، در صورت داشتن هرگونه سوال در این زمینه در بخش نظرات برای ما بیان کنید.

پاسخ به سوالات متداول درباره سندرم تونل کارپال

چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به سندرم تونل کارپال هستند؟

زنان، افراد بالای 40 سال، افرادی که کارهای تکراری با دست انجام می‌دهند (مانند تایپیست‌ها، نجاران)، افراد مبتلا به بیماری‌های مانند آرتریت روماتوئید و دیابت، و افرادی که دچار شکستگی مچ دست شده‌اند، بیشتر در معرض خطر هستند.

آیا بارداری می‌تواند باعث سندرم تونل کارپال شود؟

بله، تغییرات هورمونی در دوران بارداری می‌تواند باعث احتباس آب و تورم در مچ دست شود و احتمال ابتلا به سندرم تونل کارپال را افزایش دهد.

آیا فعالیت‌های ورزشی می‌توانند باعث سندرم تونل کارپال شوند؟

بله، برخی فعالیت‌های ورزشی که شامل حرکات تکراری مچ دست هستند، مانند تنیس یا گلف، می‌توانند خطر ابتلا به این سندرم را افزایش دهند.

چگونه می‌توان بین درد عضلانی و درد ناشی از سندرم تونل کارپال تفاوت قائل شد؟

درد عضلانی معمولاً با فعالیت بدنی افزایش می‌یابد و با استراحت بهبود می‌یابد، در حالی که درد سندرم تونل کارپال معمولاً در شب و با استراحت بدتر می‌شود.